Przyczyny powstawania


Tworzenie się cellulitu jest wynikiem jednego z mechanizmów za pomocą, którego organizm magazynuje tłuszcz. Obszar jego lokalizacji jest zwykle związany z miejscami większego odkładania się tłuszczu u kobiety, w którym to zauważalna jest większa liczba receptorów promujących lipogenezę. Są to wspomniane już uda, pośladki, brzuch oraz biodra.

Do głównych przyczyn powstawania cellulitu zalicza się:

  • Zaburzenia układu krążenia
  • Zaburzenia układu nerwowego
  • Zaburzenia układu trawiennego
  • Zaburzenia hormonalne
  • Nieprawidłowe funkcjonowanie tzw. pompy mięśniowej oraz tkanki łącznej
  • Niewłaściwą dietę
  • Uwarunkowania genetyczne

Komórki tłuszczowe, które zlokalizowane są pomiędzy skórą a mięśniami posiadają umiejętność powiększania się (z wyjątkiem tych na powierzchni skóry głowy, dłoni i podeszw) i tworzą oddzielną warstwę nazwaną tkanką tłuszczową. Normalnie owe komórki są wielkości główki od szpilki, natomiast w przypadku cellulitu ulegają powiększeniu do rozmiarów ziarna białej fasoli. Zmiana rozmiaru spowodowana jest nagromadzeniem się toksyn oraz niepotrzebnych produktów przemiany materii.


Cellulit powstaje w efekcie nieodpowiedniego wydalania końcowych produktów przemiany materii, a co za tym idzie złego funkcjonowania układu limfatycznego. Krew żylna odpowiedzialna jest głównie za transport gazów, natomiast limfa za substancje stałe. Kolejno w układzie chłonnym produkty przemiany materii poddane są przetworzeniu. Najważniejsze zadanie układu limfatycznego to wydalanie oraz ponowne przetwarzanie. Limfa odpowiedzialna jest za magazynowanie w tkankach ciał obcych, niszczenie drobnoustrojów oraz wspomaganie uszkodzonych komórek. Żeby układ limfatyczny i krwionośny pracował poprawnie człowiek musi być poddany odpowiedniej ilości ruchu. Brak ruchu powoduję w znacznym stopniu utratę sprężystości tkanki łącznej, która z kolei ma duży wpływ na przebieg odpowiedniego wydalania produktów przemiany materii. Dlatego też brak ruchu ma wpływ na tworzenie się cellulitu.

Rola tkanki łącznej polega na odpowiednim łączeniu skóry i mięśni oraz amortyzowaniu zewnętrznych nacisków na skórę (zapobiega to przeciążeniu i uszkodzeniu skóry). W momencie utraty jej sprężystości w złym kierunku przebiega nacisk mięśni – nie oddziałuje na przewody chłonne i żyły, a wypychana zostaje skóra.


Kolejną przyczyną powstawania cellulitu są hormony. Główna rolę odgrywają tu estrogenny - żeńskie hormony płciowe. Mają one wpływ na pobudzenie proliferacji fibroblastów, które produkują włókna kolagenowe. Zmiany zaistniałe w strukturze kolagenu skutkują włóknieniem oraz twardnieniem tkanki łącznej. Włóknienie to z kolei wiąże się z powstawaniem makro- i mikro- guzków (tworzą się z tkanki tłuszczowej, która „otorbiona” jest włóknami). Estrogenny wpływają też na receptory α-adipocytów, hamują rozkładanie się i uwalnianie tłuszczu (lipolizę) oraz podwyższają produkcję i magazynowanie tłuszczu (lipogenezę). Ponadto sprzyjają zaburzeniom mikrokrążenia, poprzez poszerzanie naczyń oraz obrzękom. Czynnikami predysponujące do powstawania cellulitu jest okres dojrzewania, ciąży oraz menopauzy.


Cellulit może powstawać również na podłożu genetycznym. Występuje on prawie tylko i wyłącznie u kobiet, zdecydowanie częściej u rasy białej. Dotyczy osób charakteryzujących się rozkładem tkanki tłuszczowej, podatnym na rozwój patologii dotyczącej naczyń obwodowych bądź też ze skłonnością do niewydolności krążenia.

Wpływ na jego powstawanie ma również liczba i czułość receptorów hormonalnych.

Po za opisanymi powyżej czynnikami powodującymi powstawanie cellulitu, sprzyjają mu również: otyłość, palenie tytoniu, obcisłe ubrania, które utrudniają prawidłowe krążenie, nieodpowiednia dieta - obfita w duża ilość tłuszczów, węglowodanów oraz nadmiar soli, przyjmowane leki (głównie hormony).